hello , everybody

who read my diary online without comments !

[I know ,who are u ?]

I'm not serious if u want to read my daily life

because they're not secret if they're secret.

I will close it myself.

^^

มีใครบางคนถามเค้าว่า

'' ชีวิตเคยมีความสุขบ้างมั้ย? ''

เพราะเห็นทีไร ก็เจอแต่เรื่องแย่ๆ ของชีวิต

ไว้วันหน้ากลับมาอ่าน

แล้วจะไม่มีเรื่องดีๆหลงเหลือในความทรงจำ

เพราะมัวแต่เขียนด้านแย่ๆ

มันก็คงจะจริง ..แต่ในอีกแง่มุมนึง

การที่ได้เขียนเรื่องราวที่อยู่ในหัวสมอง เกาะกุมจิตใจของเรา

มันทำให้สิ่งเหล่านั้นหลุดออกไปได้อย่างง่ายดาย

และเมื่อวันหนึ่งเรากลับมาอ่าน

เราจะรู้สึกภูมิใจที่เราสามารถผ่านมันมาได้

และมีชีวิตในปัจจุบันที่ดีกว่าชีวิตบนหน้าจอของอดีตซะอีก

จะบอกไม่ได้เล่นคอมฯ หนึ่งอาทิตย์

แทบจะคลั่ง

จะอัพเดทอะไรก็ไม่ได้ จะทำงานก็ไม่ได้

โลกยุคนี้ คอมพิวเตอร์มีอิทธิพลต่อชีวิตจริงๆ !

แต่อย่าเผลอลืมล่ะ

อย่าให้อะไรบางสิ่งมัดตัวเราไว้แน่น

จนเราไม่สามารถที่จะดิ้นหลุดจากมันได้เลย

อย่าเผลอลืม

เพราะมันคือสาเหตุสำคัญ ที่ทำให้เราหยุดอยู่กับที่ ..

ก็เพราะปล่อยวางไม่ได้

ก็เลยตึงๆ อยู่แบบนี้ ก็เป็นมาได้ซักพักแล้ว

ก็ยังคงวนเวียนอยู่กับอาการเดิมๆ

น่าเบื่อ .. ไม่เข้าท่าเอามากๆ

มันคือช่วงเวลาแย่ๆเวลาหนึ่ง

มันคือความคิดเน่าๆของคนที่มีสมองเง่าๆคนหนึ่ง

มันเป็นสถานการณ์ที่ทำให้คนคลุ้มคลั่งมากๆได้ครั้งหนึ่ง

บัดสบบ !

เมื่อไหร่จะผ่านพ้นช่วงเวลาแบบนี้

ทำไมอะไรดีๆ มันถึงไม่เกิดขึ้นกับเราบ้างล่ะ ?!

คิดชั่ว ทำชั่ว แล้วได้ดี .. บัดสบ !

ล่วงเลยมา 1 อาทิตย์

หลังจากสอบกลางภาคเสร็จ

ดูเหมือนจะโล่งได้แค่ 3 วัน

แล้วก็กลับมานั่งเครียด เพราะผลสอบแต่ละรายวิชา

ทั้งน่าปลาบปลื้มบ้าง

และน่าเศร้าโศกบ้าง

คณิตศาสตร์เต็ม แต่ญี่ปุ่นเน่านิดนึง

ยิ่งน่าเศร้าไปกว่านั้น

สังคมหลักอยู่ในระดับเส้นยาแดงผ่าแปดเป๊ะ!

 จะมานั่งบึ้ง นั่งบื้อเรื่องคะแนน ก็ดูจะไม่ใช่เรื่อง

จะมาขยันให้มากกว่าเดิม ก็ดูจะยาก .. แล้วกูจะเอาไง ?! 55

ขยันมาก แล้วชอบมึน ชอบเบลออะเว๊ย

อย่างช่วงสอบนะ อ่านหนังสือเป็นบ้าเป็นหลังเลยเหอะ

ผลปรากฏว่า เบลอขั้นหนัก

ต้องไปนั่งสงบนิดนึงก่อนแล้วค่อยทำอย่างอื่นต่อ 

ไม่ไหวอะ ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลยนะ

นี่ละน๊า .. ถึงต้องเดินทางสายกลาง

ไม่ตึงเกินไป ไม่หย่อนเกินไป

แต่มันก็ไม่ง่ายซักเท่าไหร่นะ

ยังไงก็ ขอให้มีที่เรียนดีๆ

ในอีก 2 ปีหน้าละกัน

ย้ำ ! .. ดี ๆ

: )

ระหว่าง ความถูกต้อง กับ สิ่งที่คุณต้องการ

คุณจะเลือกอะไร ..

ใคร ๆ ก็บอกว่า จะทำอะไรก็ให้คิดหน้าคิดหลัง

ควรหรือไม่ควร ?

แต่จะมีซักกี่คน ที่จะทำอย่างนั้นได้ตลอด

ถ้าหากเมื่อความต้องการที่คุณจะทำ

มันปิดบังความถูกต้องจนสิ้น

แล้วคุณจะรู้ได้อย่างไรล่ะว่า ?

สิ่งที่คุณทำอยู่นั้น มันไม่ถูกต้อง

จากลมปากของใครต่อใครอย่างนั้นหรอ ?

บางครั้งคุณอาจจะกำลังทำในสิ่งที่คนอื่นคิดว่า'' ไม่ถูกต้อง ''

ในขณะเดียวกันคุณอาจจะกำลังสิ่งที่ ''ถูกต้อง''

ในความคิดของคุณเอง

เพราะอย่างนั้น

ฉันเลยคิดว่า เราน่าจะทำในสิ่งที่เราต้องการ

และคิดว่าถูกต้อง

และที่สำคัญ ไม่ทำให้ใครต้องเดือดร้อน !

คนบางกลุ่มกำลังทำในสิ่งที่คิดว่าถูกต้อง

และสมควรแก่ประเทศชาติ

แต่ในอีกมุมหนึ่งของคนบางกลุ่ม

มันกลับนำมาซึ่งความเดือดร้อนแก่ประเทศชาติ

เมื่อมากคน ก็มากความ

เมื่อต่างไม่ยอม ก็ต่างเกิดการแข่งขัน

เมื่อเกิดการแข่งขัน ก็ต่างแย่งเอาชนะ

สุดท้าย ทุกคนก็จะล่มจม !

แม้กระทั่ง คนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่เลย

คำถามบางคำถามเกิดขึ้นในใจ

..

เพื่อประเทศชาติ หรือผลประโยชน์ส่วนตัว ?

อ้างชาติ เพื่อการต่อสู้ ?

เท่าที่ฉันคิดออก ..

ไม่มีใครถูก แต่ผิดทั้งหมด

เด็กนักเรียนม.ปลาย จากมุมหนึ่งของประเทศไทย

เพียงแค่ฝนตกพรำๆ ในยามหัวค่ำ

เกิดเป็นสายลมเอื่อยๆ พัดผ่านพอให้เกิดความเย็น

ตัวเราที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนอนนุ่มๆ

ซึ่งยังมีหมอนที่รองรับศีรษะอันอัดแน่นไปด้วยความรู้

หมอนข้างที่วางด้านข้างพร้อมให้กอดรัดฟัดเหวี่ยงยามหลับใหล

และผ้าห่มอุ่นๆ ที่ไว้ห่มกายเมื่อความหนาวเย็นปะทะในยามค่ำคืน

เพลงเบาๆ เปิดคลอไปพร้อมเสียงฝนตกจากนอกหน้าต่าง

แล้วเปลือกตาคู่ตี่ก็ปิดลง

น้ำใสๆเริ่มไหลเยิ้มออกมาจากริมฝีปากอันอวบอิ่มถึงห้อย

และเมื่อเข็มนาฬิกาอันสั้นชี้อยู่ที่เลขแปด

เข็มที่ยาวกว่าชี้อยู่ที่เลขสิบสอง

ก็ได้เวลาที่เปลือกตาคู่ตี่จะเปิดขึ้น

เพราะแสงแดดในยามเช้าเริ่มสาดส่องกระทบดวงตา

น้ำใสๆ ที่ไหลเยิ้มเมื่อคืนก่อให้เกิดคราบรอบริมฝีปาก

กลายเป็นผลงานที่เกิดขึ้นหลังตื่นนอนของทุกเช้า

แล้วร่างอวบระยะสุดท้ายก็ลุกบิดกายไปมา

แล้วเดินไปเปิดทีวีที่เครอะไปด้วยฝุ่นขาวเต็มไปหมด

ภาพตัวการ์ตูนแมวสีฟ้าปรากฎบนจนสี่เหลี่ยมในทันที

 ..

เมื่อความเหนื่อยล้าเกิด

ภาพในวัยเด็กก็พลันเกิดตามมา ..

เขียน : พิมพ์

โถ้ โถ . ตัวเอง

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา

อาจารย์ต้นมาแนะแนวที่โรงเรียน

ข้อมูลอะไรต่างๆ ที่เค้าพูด เราก็รู้รายละเอียดหมดแล้วนะ

แต่สิ่งที่เค้าขู่สิ ทำเราตื่นเต้นแล้วก็กลัว

อยู่มอห้าแล้วนะเว๊ย

ใกล้จะถึงเวลาแอดมิดชั่นแล้ว !

สอบ GAT&PAT ก็ต้นปีหน้าแล้วด้วย

รู้สึกว่า ความรู้ตัวเองยังไม่ถึงครึ่งของคนอื่นๆ เลยมั้งน่ะ

ไอ้ที่หวังก็สูงลิ่วว ซะ !   กับอีแค่เรา จะได้มั้ยวะน่ะ?!

บางครั้งบางที ยังงงๆ กับชีวิต

ว่าจะเลือกอะไร อยากจะเรียนอะไรกันแน่ หรือไม่ก็

จะเอาทั้งสองอย่างเลยอะ 555

แต่มันก็มีอะไรดี ๆ ด้วยนะ

อย่างน้อยล่ะ แม่ก็เห็นด้วยกับทั้งสองอย่าง

อักษรฯ แม่ก็สนับสนุนตั้งแต่แรกแล้ว

ส่วนนิเทศศิลป์ แม่บอกว่าก็ต้องเป็นศิลปากร  .. ริบหรี่ ๆ จริงๆ 55

ต้องฟิตญี่ปุ่นแล้วเว๊ย !

วาดรูปก็ทำอยู่ พยายามอยู่ เมื่อวันเสาร์วาดซะเหนื่อย

เคยได้ยินว่า คนวาดรูปแล้วเหนื่อย ก็สงสัย มันน่าเหนื่อยตรงไหน

แต่ตอนนี้เข้าใจแล้ว . เหนื่อยจริง เหอะๆ

ยิ่งนึกก็ยิ่งกลัว

ยิ่งนึกก็ยิ่งหวง

ยิ่งนึกก็ยิ่งดีใจที่เธอยังอยู่ใกล้ ๆ

และยังคงเหมือนเดิม *

โชคดีตลอดไป

อืมมม ม มม

2 อาทิตย์

นานพอดู .. กำลังเรียกความจำ

โอเค เริ่ม !

หนึ่งประเด็น ที่ทำให้คิดได้ทั้งวัน

เคยได้ยิน ได้ฟังเกี่ยวกับเรื่องคนในอดีตบ้างรึปล่าว ?

ว่าเมื่อคนดังกล่าวได้กลับมาพูดคุย หรืออะไรก็ตามกับคนของคุณ

แล้วคุณจะรู้สึกแย่

เคยสงสัย ว่าทำไมต้องเกิดความรู้สึกอย่างนั้น?

ไม่เข้าใจ ในอดีต แต่ปัจจุบันรู้สึกได้ดีอย่างถ่องแท้

รู้ว่า คือ อดีต

รู้ว่า คือ เพื่อน

แต่มันเลิกคิดยากนะ

ถามว่า ไม่เชื่อหรอ ?

ไม่จริง เชื่อเสมอ แต่มันเกิดความกลัวขึ้นในใจมากกว่า

เพราะอะไรๆ ก็เกิดขึ้นได้

คนเราเมื่อวันนี้อยู่กันดีๆ แต่อีกวันนึงกลับต้องแยกกัน

เพราะมันเคยเกิด ก็เลยกลัว

ว่ามันจะเกิดขึ้นอีก ..

เพราะความกลัว เป็นความรู้สึก

เพราะความรู้สึก เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในใจ

เพราะสิ่งที่อยู่ในใจ เป็นเรื่องที่ต้านทานได้ยาก

. .

อยากให้ทุกวันคือวันที่ดี

จริงๆ นะ

สิ่งที่ตาเห็น อาจไม่ได้เป็นอย่างที่ตาเห็น

สิ่งที่สมองคิด อาจไม่ได้เป็นอย่างที่สมองได้คิด

 . . .

ในบางคราว ความจริงของการกระทำร้าย ๆ

อาจไม่ได้มุ่งร้ายเสมอไปก็ได้

. . .

อย่าเชื่อสิ่งหนึ่งสิ่งใด

เพียงแค่ตาเห็น หรือคิดเอง

ถ้าต้องเกรงกลัวคนอื่น แล้วความสุขตัวเองหดหาย

ก็จะเป็นแบบนี้แหละ

^^

*

รอคอย jacob